Καλως ήλθατε στην Ιστοσελίδα του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Ραγκαβά
Ετικέτες Ιστοσελιδας
Τρίτη 30 Απριλίου 2024
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ Μ.ΕΒΔΟΜΑΔΑ-ΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΊΟΥ
Δευτέρα 29 Απριλίου 2024
9 Ιουνίου 2024 12:00 - 13:30 Σταμάτης Χατζησταματίου "Η Πεντηκοστή στην αφήγηση των Πράξεων των Αποστόλων"
9 Ιουνίου 2024 12:00 - 13:30 Σταμάτης Χατζησταματίου "Η Πεντηκοστή στην αφήγηση των Πράξεων των Αποστόλων"
19 Μαιου 2024 12:00 - 13:30 Δημήτρης Μαυρόπουλος "Εις μίαν Αγίαν Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν"
19 Μαιου 2024 12:00 - 13:30 Δημήτρης Μαυρόπουλος "Εις μίαν Αγίαν Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν"
Τρίτη 23 Απριλίου 2024
26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 21:00 Αγρυπνία για την εορτη της Αναστάσεως του Λαζάρου
26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 21:00-00:30 Αγρυπνία για την εορτη της Αναστάσεως του Λαζάρου (Εσπερινός-Ορθρος και Θεια Λειτουργία)
Τρίτη 16 Απριλίου 2024
18/4/2024 Πέμπτη 10:00 Θεόδωρος Ζιάκας "Μηδενισμός η ασθένεια της εποχής μας"
18/4/2024 Πέμπτη 10:00 Θεόδωρος Ζιάκας "Μηδενισμός η ασθένεια της εποχής μας"
Στο σπιτάκι του Ραγκαβά
21 Απριλίου 12:30 Θανάσης Αντωνόπουλος-Γιώργος Καρπούζας Γνωριμία με την κοινότητα μιας άλλης Χριστιανικής Παράδοσης
21 Απριλίου 12:30 Θανάσης Αντωνόπουλος-Γιώργος Καρπούζας Γνωριμία με την κοινότητα μιας άλλης Χριστιανικής Παράδοσης
2 Ιουνιου 2024 12:30 Ντένια Αθανασοπούλου- Διονύσης Σκλήρης-Σωτηρης Μητραλεξης : Κόλαση και Παράδεισος : Παρουσίαση βιβλίου
2 Ιουνίου 12:30 Ντένια Αθανασοπούλου- Διονύσης Σκλήρης-Σωτηρης Μητραλεξης : Κόλαση και Παράδεισος : Παρουσίαση βιβλίου
Πέμπτη 11 Απριλίου 2024
Πέμπτη 25 Απριλιου 19:00 Άγγελος Μουζακίτης : "Εκκοσμίκευση και νεωτερικότητα"
Πέμπτη 25 Απριλιου 19:00 Άγγελος Μουζακίτης : "Εκκοσμίκευση και νεωτερικότητα"
Στο σπιτάκι του Ραγκαβά
26 Μαίου 2024 12:00 Ομιλια : Δημήτρης Μόσχος : Παραδείγματα πρόσληψης κειμένων των Πράξεων στη ζωή της Αρχαίας Εκκλησίας
Δευτέρα 8 Απριλίου 2024
Δευτέρα 15 Απριλίου Παρουσίαση 12ου τεύχους του περιοδικου ΄Ανθρωπος'
Δευτέρα 15/4, 7 μ.μ.. Παρουσίαση του 12ου τεύχους του περιοδικού «Άνθρωπος».
Θα μιλήσουν οι: Μιχάλης Πάγκαλος, Μιχαήλ Καλαβρός
Στο σπιτάκι του Ραγκαβά
Δημιουργία λίστας επαφών του email της ενορίας
Παρακαλούμε όλους και όλες, ο καθένας και η καθεμία χωριστά, να αποστείλετε ένα email από τo δικό σας προσωπικό λογαριασμό, στο agiosnikolaosragkava@gmail.com
Κυριακή 7 Απριλίου 2024
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Διεύθυνση
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΡΑΓΚΑΒΑ
Τριπόδων & Πρυτανείου 1
10556 Πλάκα
Ἀθήνα
Ὑπεύθυνος ἐπικοινωνίας
Πατήρ Αλέξανδρος Καριώτογλου
Τηλ. 210 3228193
ΤΑ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΑ
Ἐκκλησίαι ἐπάνω εἰς τὴν Ἀκρόπολιν, ἐκκλησίαι χωμέναι μέσα εἰς τοὺς βράχους της, ἐκκλησίαι γύρω της … τὰ παλαιὰ ἐρείπια τῶν Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα κἄποιος Ἅγιος τὰ τιμᾷ, κἄποιο στοιχειὸ τὰ προσέχει καὶ κἄποια γρῃὰ τὰ ἐνθυμεῖται… (Δ. Καμπούρογλου, Αἱ Παλαιαὶ Ἀθῆναι).
Βαδίζοντας στὰ δρομάκια γύρω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τοῦ Ραγκαβᾶ, μπορεῖ κανεὶς νὰ σταματήσῃ καὶ νὰ προσκυνήσῃ στὰ ἀρχαῖα, βυζαντινὰ ἢ καὶ νεώτερα, πάντως ὡραιότατα καὶ μοναδικὰ παρεκκλήσια, μὲ τὰ ὁποῖα οἱ αἰῶνες ἔχουν προικοδοτήσει τὴν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νικολάου.
.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ θεολόγος
Ὁ ναὸς βρίσκεται στοὺς βόρειους πρόποδες τῆς Ἀκρόπολης, λίγα μέτρα κάτω ἀπὸ τὴν Ἐξαρχία τοῦ Παναγίου Τάφου, στὴ συμβολὴ τῶν ὁδῶν Ἐρεχθέως καὶ Ἐρωτοκρίτου στὴν Πλάκα.
Τὸ κτίσμα εἶναι τοῦ 11ου αἰώνα, ἀνήκει στοὺς δικιόνιους σταυροειδεῖς ἐγγεγραμμένους ναοὺς καὶ ἐπιστέφεται ἀπὸ ἕναν ἰδιαιτέρως κομψὸ ἀθηναϊκὸ ὀκτάπλευρο τροῦλο. Σημαντικὸ εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι στὸ ἐσωτερικό του διασώζει τμήματα τοῦ βυζαντινοῦ τοιχογραφικοῦ του διακόσμου τῶν ἀρχῶν τοῦ 13ου αἰ.
Πανηγυρίζει στὶς 8 Μαΐου καὶ στὶς 26 Σεπτεμβρίου.
Ἅγιος Δημήτριος Πλάκας
Εἶναι μονόκλιτη βασιλική, μὲ δίρριχτη νεότερη κεραμοσκεπὴ ἐξωτερικά. Στὸ ἐσωτερικό, ἡ θολωτὴ ὀροφὴ στηρίζεται σὲ τυφλὰ τόξα. Ἐξ αἰτίας τῆς διαμόρφωσης τοῦ ἐδάφους, ἔχει βορειοανατολικὸ προσανατολισμό. Ἐπάνω ἀπὸ τὴν κυρία εἴσοδο, ποὺ βρίσκεται νότια, ὑπάρχει ἀνάγλυφο ἐπιστύλιο μὲ σταυροὺς καὶ ρόδακες.
Στὰ ἐπαναστατικὰ χρόνια ἔπαθε μεγάλες φθορές, ἀργότερα ὅμως, γύρω στὰ 1850, τήν ἀναστήλωσαν οἱ Ἀναφιώτες ποὺ ἐγκαταστάθηκαν στὴ γειτονιά, χρησιμοποιώντας καὶ ἀρχαῖα μάρμαρα ποὺ ὑπῆρχαν στὴν περιοχή, καὶ τὰ ὁποῖα μπορεῖ κανεὶς νὰ διακρίνῃ σήμερα. Οἱ τοιχογραφίες εἶναι λαϊκῆς τέχνης τοῦ 19ου αἰ.
Ἅγιοι Κωνσταντῖνος καὶ Ἑλένη, στὰ Ἀναφιώτικα
Ὁ ναὸς εἶναι κτισμένος στὴ βόρεια πλευρὰ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Βράχου στὸν ὁποῖον καὶ ἐφάπτεται (μεσοτοιχία). Τόν ἔκτισε ἡ Εὐαγγελία Γεωργ. Χάλαρη στὴ μνήμη τοῦ υἱοῦ της Κωνσταντίνου τὸ 1964.
Πρόκειται γιὰ ξυλόστεγο ναὸ χωρὶς ἀρχιτεκτονική, μονόκλιτο, μὲ δίρριχτη κεραμοσκεπή.
Οἱ ἀνακαινιστικὲς σωστικὲς ἐργασίες ὁλοκληρώθηκαν τὸν Μάιο τοῦ 2013.
Ἅγιος Συμεών, στὰ Ἀναφιώτικα
Κτίστηκε τὸν 17ο αἰώνα ὡς μονόκλιτη βασιλικὴ μὲ τροῦλο, ἀλλὰ τὸ 1847 ξαναχτίστηκε ἀπὸ κατοίκους τῆς Ἀνάφης, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταστάθηκαν στὴν περιοχὴ καὶ ἀνέλαβαν τὴ συντήρηση τοῦ ναοῦ. Στὴν ἐκκλησία, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἄλλα ἀφιερώματα, τοποθέτησαν καὶ ἕνα ἀντίγραφο τῆς θαυματουργῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας τῆς Καλαμιώτισσας τοῦ νησιοῦ τους.
Γιορτάζει δύο φορὲς τὸ χρόνο. Στὶς 3 Φεβρουαρίου, ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Συμεὼν τοῦ Θεοδόχου, καὶ στὶς 8 Σεπτεμβρίου, ἑορτὴ τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου,κατὰ τὴν ὁποία τιμᾶται ἡ Παναγία ἡ Καλαμιώτισσα.
Ζωοδόχος Πηγή, στὸ Ἀσκληπιεῖο Ἀκροπόλεως
Ἡ πηγὴ ποὺ βρίσκεται στὴ σπηλιὰ τοῦ βράχου, ἡ Κρήνη τοῦ Ἀσκληπιείου, ἀποτέλεσε ἀσφαλῶς τὸ αἴτιο τῆς ἐπιλογῆς αὐτῆς τῆς συγκεκριμένης θέσης γιὰ τὴν ἵδρυση τοῦ τεμένους, ἐπειδὴ τὸ καθαρὸ νερὸ ἦταν ἀπαραίτητο γιὰ τοὺς καθαρμοὺς τῶν ἀσθενῶν στὰ Ἀσκληπιεῖα. Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, στὴν πηγὴ αὐτὴ ὁ γιὸς τοῦ Ποσειδώνα Ἀλιρρόθιος ντρόπιασε τὴν κόρη τοῦ Ἄρη Ἀλκίππη, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ Ἄρης νὰ τόν σκοτώσῃ καὶ νὰ ὁδηγηθῇ σὲ δίκη ἀπὸ τοὺς Ὀλύμπιους θεοὺς στὸν Ἄρειο Πάγο.
Μετὰ τὸ τέλος τῆς ἀρχαιότητας, κατὰ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰώνες, τὸ Ἀσκληπιεῖο παύει νὰ λειτουργῇ, ἐνῶ τὴ θέση του ἔχει καταλάβει μία τρίκλιτη παλαιοχριστιανικὴ βασιλική, χτισμένη κυρίως μὲ τὸ οἰκοδομικὸ ὑλικὸ ποὺ προερχόταν ἀπὸ τὸ συγκρότημα τῶν κτιρίων τοῦ Ἀσκληπιείου, ἀφιερωμένη ἴσως στοὺς Ἁγίους Ἀναργύρους, τοὺς θεράποντες ἁγίους τοῦ Χριστιανισμοῦ. Τὸ νερὸ τῆς πηγῆς χρησιμοποιήθηκε ὡς ἁγίασμα. Ἡ ἱερότητα τῆς πηγῆς μεταδόθηκε σὲ ὅλη τὴ σπηλιά, ἡ ὁποία, ὡς μικρὴ ἐκκλησία ἀφιερωμένη πλέον στὴ Ζωοδόχο Πηγή, λειτουργεῖται ὡς τὶς μέρες μας. Ἡ μεγάλη τρίκλιτη βασιλικὴ εἶναι ἄγνωστο πότε καὶ γιατί καταστράφηκε.
Τὸ παρεκκλήσι τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς εἶναι προσβάσιμο στοὺς πιστοὺς καὶ λειτουργεῖ τρεὶς φορὲς τὸ χρόνο. Τὴν Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου, ἑορτὴ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, καὶ τὴν 1η Ἰουλίου καὶ 1η Νοεμβρίου, ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων.
Κοίμησις τῆς Θεοτόκου Σπηλαιωτίσσης
Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ
Ὁ ἅγιος Νικόλαος γεννήθηκε στὰ τέλη τοῦ 3ου αἰώνα στὰ Πάταρα, μία πόλη κτισμένη κοντά στις ἐκβολὲς τοῦ Ποταμοῦ Ξάνθου, ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς, τὸν Ἐπιφάνιο καὶ τὴ Νόννα, γνωστοὺς γιὰ τὴν εὐγένεια τῆς καταγωγῆς τους σὲ ὅλη τὴ Λυκία, νοτιοδυτικὴ ἐπαρχία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.
Ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἦταν ἐξαιρετικὰ προσεκτικὸς στὶς συναναστροφές του καὶ ὁ βίος του ἦταν ἀκριβὴς καὶ ἐνάρετος, τὸ δὲ ἦθος του, σταθερὸ καὶ γεροντικό. Μὲ τὴ γνώμη, λοιπόν, τοῦ θείου του, ἀδελφοῦ τοῦ πατέρα του, ποὺ ὀνομαζόταν κι αὐτὸς Νικόλαος καὶ ἦταν ἀρχιερέας τῆς ἐπαρχίας τῶν Μύρων (πρωτεύουσα τῆς Λυκίας καὶ ἕδρα ἀρχιεπισκοπῆς), ἐκάρη μοναχὸς καὶ χειροτονήθηκε πρεσβύτερος σὲ ἡλικία μόλις 19 ἐτῶν. Ὁ ἀρχιερέας τῶν Μυρέων, βλέποντας τὴν ἐνάρετη ψυχὴ τοῦ νέου, εἶπε τὰ ἀκόλουθα προφητικὰ λόγια: «Αὐτὸς θὰ γίνῃ εὐεργετικὴ παρηγοριὰ τῶν πενθούντων, θὰ ποιμάνῃ ψυχὲς θεάρεστα, θὰ ἀνακαλέσῃ πλανημένους στὸν ὀρθὸ δρόμο της πίστεως καὶ θὰ ἀποδειχθῇ γιὰ ὅλους σωτήρας στοὺς κινδύνους».
Ὡς ἱερέας, καὶ ἀργότερα ὡς ἀρχιεπίσκοπος, ὁ Νικόλαος ἀγωνιζόταν μὲ ἀγρυπνίες καὶ προσευχὲς νὰ διατηρήσῃ καθαρὴ καὶ ἀμόλυντη τὴν ἱερωσύνη του καὶ ἐκοπίαζε νὰ μιμηθῇ μὲ τοὺς ἀγῶνες του τοὺς ἀγγέλους. Ἦταν παρθένος καὶ κατὰ τὴν ψυχὴ καὶ κατὰ τὸ σῶμα, δίκαιος, μετριόφρων, πρᾶος, ξένος πρὸς κάθε κενοδοξία, φιλάνθρωπος, καὶ πολλοὺς εἶχε ἀπαλλάξει ἀπὸ διάφορες βιοτικὲς συμφορές. Δὲν ἄνοιγε ποτὲ τὰ χέρια του γιὰ νὰ πάρῃ χρήματα, ἐνῶ ἀντίθετα, τά εἶχε ἀνοικτὰ γιὰ ὅποιον εἶχε ἀνάγκη, ἐφαρμόζοντας τὸ ρητὸ τῆς ἁγίας Γραφῆς: «πλοῦτος ἐὰν ρέῃ, μὴ προστίθεσθε καρδίαν» (Ψαλ. ξα΄11) καὶ «ἐλεημοσύναι καὶ πίστεις μὴ ἐκλιπέτωσάν σε, καὶ μὴ ἀπόσχῃ εὖ ποιεῖν ἐνδεῆ» (Παρ. γ΄27). Καὶ ὅταν οἱ γονεῖς του ἔφυγαν ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμο, ἀφήνοντάς τον μοναδικὸ κληρονόμο τους, δὲν ἔστρεψε ἀμέσως τὴν προσοχή του στὴν περιουσία τῶν γονέων του, ὅπως θὰ ἔκανε κάθε φιλοχρήματος, ἀλλὰ ἀπαγόρευσε στὸν ἑαυτό του κάθε κοσμικὴ ἐπιθυμία καὶ φρόντιζε νὰ συνεχίζῃ τὴν ἀσκητική του ζωὴ ἀκριβῶς ὅπως τήν ξεκίνησε.
Φρόντιζε γιὰ τὸν λαὸ περισσότερο ἀπ’ ὅσο οἱ ἄλλοι γιὰ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό τους, μὲ θλίψη γιὰ τὶς πτώσεις τῶν λογικῶν του προβάτων καὶ μὲ ανησυχία γιὰ ὅσους ἔστεκαν ὀρθοί· καὶ καθὼς μοναδικὴ εὐτυχία γι’ αὐτὸν ἦταν ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν, τὰ ἔργα καὶ οἱ λόγοι του καὶ γενικῶς ὅλη ἡ ζωή του ἦταν ἀφιερωμένα στὸν σκοπὸ αὐτό. Οἱ νύκτες τόν εὕρισκαν νὰ προσεύχεται, διότι ἡ «μέριμνα τῶν ἐκκλησιῶν» (Β΄ Κορ. ια΄18), ποὺ εἶχε καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, δὲν τοῦ ἐπέτρεπε νὰ ἀναπαύεται.
Καὶ λάμβανε εἰδικὴ μέριμνα στὸ νὰ ἀποκρύπτῃ ἀπὸ τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων τὶς πολλὲς ἀγαθοεργίες του, ἀγωνιζόμενος νὰ ἀποφεύγῃ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ τὸν κίνδυνο τῆς κενοδοξίας καὶ ἀποβλέποντας μόνο στὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ στὴν ὑπακοὴ στὶς ἐντολές Του.
Ἐκοιμήθη πλήρης ἡμερῶν, μετὰ ἀπὸ σύντομη ἀσθένεια, τὴν 6η Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 330. Τὸ τίμιο σῶμα του ἐνταφιάστηκε ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους καὶ ὅλο τὸν κλῆρο μὲ λαμπρὲς τιμὲς στὸν ναὸ τῶν Μύρων, ὅπου ὑπάρχει μέχρι σήμερα ὁ τάφος του, καὶ γιὰ πολλὰ χρόνια ἀνέβλυζε μύρο θεραπευτικὸ τῶν ψυχικῶν καὶ σωματικῶν ἀσθενειῶν.
—–––
Πηγές:
Συμεὼν τοῦ Μεταφραστοῦ, Βίος καὶ πολιτεία καὶ μερικὴ θαυμάτων διήγησις τοῦ ἐν θαύμασι
περιωνύμου Νικολάου, Ἀρχιεπισκόπου Μύρων τῆς Λυκίων Ἐπαρχίας, P.G. 116, 317-356.
Λαγγῆ Ματθαίου, Ὁ Μέγας Συναξαριστὴς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Ἀθῆναι 19935 , τομ. ΙΒ΄, σσ 207-229.
Ἱεροῦ Κελλίου Ἁγ. Νικολάου Μπουραζέρη, Ὁ Μυροβλύτης Ἀρχιεπίσκοπος τῶν Μύρων Ἅγιος Νικόλαος ὁ Θαυματουργός, ἐκδ. Κάλαμος, 19992.
2. Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ
Ὁ βυζαντινὸς αὐτοκρατορικὸς ναὸς τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ραγκαβᾶ βρίσκεται βορειοανατολικὰ τῆς Ἀκρόπολης, μεταξὺ τῶν ὁδῶν Πρυτανείου καὶ Ἐπιχάρμου, στὸ Ριζόκαστρο (σημερινὰ Ἀναφιώτικα), κοντὰ στὸ μνημεῖο τοῦ Λυσικράτη. Εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς ὡραιότερες καὶ πιὸ ἀγαπητὲς ἱστορικὲς ἐκκλησίες τῆς Πλάκας.
Σύμφωνα μὲ ἱστορικὲς πηγές, τὸ ὄνομα Ραγκαβᾶς ἀνήκει σὲ σημαντικὴ οἰκογένεια τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ τῆς Ἀθήνας, τῆς ὁποίας τὸ γνωστότερο μέλος ἦταν ὁ αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου Μιχαὴλ Α΄ ὁ Ραγκαβέ (811-813).
Ἡ ἐκκλησία χτίστηκε ἀρχικὰ τὸν 9ο αἰώνα, ἀπὸ τὸν Θεοφύλακτο, γιὸ καὶ συναυτοκράτορα τοῦ Μιχαὴλ Α΄, μὲ ὑποδομὴ ἀρχαίου ναοῦ (ἕνα κιονόκρανο ἰωνικοῦ ρυθμοῦ εἶναι ἐντοιχισμένο στὴ βορειοανατολικὴ πλευρὰ τοῦ ναοῦ, καθὼς καὶ ἡ Ἁγία Τράπεζα στηρίζεται σὲ ἕνα κομμένο καὶ ἀνεστραμμένο κιονόκρανο ἐξελιγμένου κορινθιακοῦ τύπου) καὶ ἀφοῦ καταστράφηκε ἀπὸ ἄγνωστη αἰτία, ξαναχτίστηκε διακόσια χρόνια μετά, κατὰ τὴν ἐποχὴ ἀκμῆς τῆς Ἀθήνας.
Ὁ ναὸς ἔπαιξε σημαντικὸ ρόλο στὴ μεσαιωνικὴ Ἀθήνα. Ἀρχικὰ ἦταν ἰδιωτικός, ἀλλὰ τελικὰ ἔγινε καὶ παραμένει ἕως σήμερα ἐνοριακός.
Οἱ εἰδικοὶ χρονολογοῦν τὸ ὑπάρχον κτίριο στὸν 11ο αἰώνα (1040-1050) λόγω τῶν στυλιστικῶν χαρακτηριστικῶν ποὺ εἶναι παρόμοια μὲ ἐκεῖνα πολυάριθμων ἐκκλησιῶν τῆς περιόδου αὐτῆς.
Μετὰ τὸν 11ο αἰώνα ὑπέστη σημαντικὲς ἀλλαγὲς καὶ προσθῆκες. Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα βυζαντινὰ μνημεῖα τῆς πόλης.
Ὁ ναὸς ἀπέκτησε τὴ σημερινή του μορφὴ μετὰ τὶς ἐργασίες συντήρισής του τὸ 1979-1980, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν ὁποίων ἀπεκαλύφθησαν ἀρκετὰ πρωτότυπα στοιχεῖα, ὅπως ὁ τροῦλος, ἡ ὀροφὴ καὶ ἡ βόρεια πλευρά. ὁ ναὸς τοῦ Ἁγίου Νικολάου εἶναι τετρακιόνιος σταυροειδὴς ἐγγεγραμμένος μὲ τροῦλο.
Στὴν ἐξωτερικὴ βορειοανατολικὴ πλευρὰ εἶναι ὁρατὴ ἡ μεσοβυζαντινὴ διαρρύθμιση τῶν προσόψεων καὶ τῶν περιθωρίων. Οἱ μεγάλες κάθετες πλάκες εἶναι τοποθετημένες παράλληλα στὸ κάτω μέρος τοῦ τοίχου, ἀλλὰ χωρὶς νὰ σχηματίζουν σταυρό (βλέπε ἐξωτερικὸ ναοῦ κάτω ἀπὸ τὸ πρῶτο διπλὸ παράθυρο - ἀνατολικά).
Ἡ τοιχοποιία ἀκολουθεῖ τὸν πλινθοπερίκλειστο τύπο, δηλαδὴ ἔχουν χρησιμοποιηθῆ λαξευμένες πέτρες μὲ τέσσερεις πλευρές, περιστοιχισμένες ἀπὸ τούβλα. Ἡ τεχνοτροπία αὐτὴ διακρίνεται στὸ ἱερὸ τῆς ἐκκλησίας. Ὑπάρχουν μερικὲς διακοσμητικὲς κουφικὲς διατάξεις τούβλων καὶ ἔχουν, ἐπίσης, χρησιμοποιηθῆ πολυάριθμα ἀρχαῖα ἀρχιτεκτονικὰ ὑλικά, γεγονὸς ποὺ ἀποτελοῦσε συχνὸ φαινόμενο τοῦ 11ου αἰώνα.
Ἕνα ἰδιαίτερο διακοσμητικὸ στοιχεῖο εἶναι οἱ ὀδοντωτὲς ταινίες (ἁπλές, διπλὲς καὶ τριπλές), οἱ ὁποῖες περιτρέχουν τὸ ἐξωτερικὸ τοῦ ναοῦ.
Ὁ τροῦλος εἶναι μικρὸς ὀκταγωνικὸς καὶ ἀνήκει στὸν ἀθηναϊκὸ τύπο ποὺ εἶναι χαρακτηριστικὸς τῆς περιόδου ἐκείνης.
Τὸ Παρεκκλήσι τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς
Γιὰ ἐνοριακοὺς λόγους τὸ 1838 ἔγινε ἐπέκταση τοῦ ναοῦ μὲ τὴν προσθήκη τοῦ παρεκκλησίου τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς.
Εἶναι μονόκλιτο καμαροσκέπαστο. Ἡ ἐσωτερικὴ ἐπένδυση τῆς κεραμοσκεποῦς ὀροφῆς εἶναι κατασκευασμένη μὲ ξυλοθετήματα. Οἱ τοιχογραφίες τοῦ ναοῦ εἶναι τῆς ἰδίας περιόδου.
Ἀργότερα ὁ ναὸς ἐπεκτάθηκε πρὸς τὰ δυτικὰ μὲ τὴν προσθήκη τοῦ νάρθηκα καὶ τοῦ κωδωνοστασίου, ἐνῶ οἱ ἀψίδες στὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ πῆραν τὴ μορφὴ ἑνοποιημένου ἀντερείσματος (ἀντιστηρίγματος).
Ἡ ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ
Παρὰ τὴ μακρόχρονη ἱστορία του, ὁ ναὸς ἔχει λίγες ἁγιογραφίες, νεότερες καὶ κρητικῆς ἐπίδρασης.
Φαίνεται ὅτι στὸν παλιὸ ναὸ τοῦ 11ου αἰώνα δὲν ὑπῆρχαν τοιχογραφίες οὔτε ψηφιδωτὰ ποὺ νὰ ἔγιναν μαζὶ μὲ αὐτόν, ὅπως συμβαίνει καὶ σὲ ἄλλους ναοὺς τῆς ἴδιας περιόδου, ἐκτὸς ἴσως ἀπὸ δύο ἡμικυκλικὲς κορνίζες στὶ Ἱερὸ Βῆμα, ποὺ ξεκινοῦν ἀπὸ τὰ δύο κιονόκρανα καὶ καταλήγουν στὴν κόγχη τῆς Πλατυτέρας, καὶ οἱ ὁποῖες μπορεῖ νὰ εἶναι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης.
Σκεπασμένες ἁγιογραφίες δὲν ὑπάρχουν, σύμφωνα μὲ ἔρευνα ποὺ ἔγινε. Ὑπάρχουν ὅμως φορητὲς εἰκόνες, ποὺ εἶναι ἀφιερώσεις πιστῶν καὶ κοσμοῦν τὸ τέμπλο καὶ τὰ προσκυνητάρια.
Στὸ παρεκκλήσι τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, ψηλὰ στὸ τέμπλο, ὑπάρχουν οἱ μικρές, ἐλαφρὰ ἡμικυκλικὲς εἰκόνες ρωσικῆς κατασκευῆς, πιθανότατα φερμένες κατὰ τὸν 19ο αἰώνα ἀπὸ τὴ Ρωσία.
Ἐντύπωση προκαλοῦν καὶ οἱ δύο βυζαντινὲς εἰκόνες, τοῦ Ἁγίου Νικολάου, μὲ χρυσὸ φόντο καὶ πολλὲς παραστάσεις γύρω ἀπὸ τὸν Ἅγιο, καὶ τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Ἀποτελοῦν κειμήλια τοῦ ναοῦ καὶ φυλάσσονται.
Ἡ ἱστορικὴ Καμπάνα
Κατὰ τὴν περίοδο τοῦ Ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ ἡ χρήση καμπανῶν ἀπαγορευόταν μὲ διάταγμα (τσαλί).
Στὶς 24 Μαΐου 1833, ὅταν τὰ ὀθωμανικὰ στρατεύματα παρέδωσαν τὸ φρούριο τῆς Ἀκρόπολης,
ταυτόχρονα μὲ τὴν ἀνύψωση τῆς ἑλληνικῆς σημαίας χτύπησε καὶ ἡ καμπάνα αὐτή, ποὺ βρισκόταν σὲ κρύπτη καὶ σήμερα μποροῦμε νὰ δοῦμε στὸν πρόναο τῆς ἐκκλησίας. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους καταργήθηκαν τὰ ξύλινα σήμαντρα, καὶ ἡ ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Νικολάου ἦταν ἡ πρώτη, στὴν ὁποία ἐπετράπη νὰ χρησιμοποιήσῃ καμπάνα. Στὶς 13 Δεκεμβρίου 1834 ἡ κυβέρνηση μεταφέρθηκε ἀπὸ τὸ Ναύπλιο στὴν Ἀθήνα καὶ τὴν ἴδια μέρα ἐνθρονίστηκε ὁ Ὄθωνας, ὁπότε χτύπησε καὶ πάλι ἡ καμπάνα αὐτή.
Ἡ καμπάνα εἶναι κατασκευασμένη στὴν Κινέτα τῆς Ἰταλίας καί, ὅπως γράφει στὰ λατινικά, εἶναι «ἔργο Ἀλεξάνδρου καὶ ἀδελφοῦ, τῆς πόλης Κινέτα». Ἔχει ἀνάγλυφο τὸν Ἐσταυρωμένο, τὸν Ἀπόστολο Παῦλο μὲ τὴ μάχαιρα (τοῦ Πνεύματος) καὶ τὴ Θεοτόκο Βρεφοκρατούσα, μὲ κρίνο στὸ χέρι.
Ἡ καμπάνα ἦταν ἐπίσης ἡ πρώτη ποὺ σήμανε τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἀθήνας ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς στὶς 12 Ὀκτωβρίου 1944 καὶ κατὰ τὴ στιγμὴ τῆς ἔπαρσης τῆς ἐλληνικῆς σημαίας στὴν Ἀκρόπολη.
Κάθε χρόνο, στὶς 25 Μαρτίου, τελεῖται Δοξολογία στὸν ναό, καὶ στὸ τέλος χτυποῦν τὴν καμπάνα ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι, γιὰ νὰ ζωντανέψουν μὲ χαρὰ τὶς ’μέρες ἐκεῖνες τῆς ἀπελευθέρωσης ὅπου ἡ ἴδια καμπάνα, μὲ τοὺς ἴδιους ἀναλλοίωτους ἥχους, σκόρπισε τὸ μήνυμα τῆς ἀνάστασης τοῦ Γένους ἔπειτα ἀπὸ 400 χρόνια δουλείας.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΑΠΡΙΛΙΟΣ-ΜΑΙΟΣ
Κυριακή 7 Απριλίου 2024: Γ΄Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως)
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 Τετάρτη 1η Απριλίου 2026 20.00-21.30: Προηγιασμένη Θ.Λειτουργία (ακυρωνεται...
-
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025 Παρακλήσεις στη διάρκεια του 15γουστου θα γίνονται μόνο κάθε Κυριακή στις 8.00 μ.μ Κυριακή 3 Αυγούστου...
-
ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΙΤΗ Εδώ και χρόνια η Ενορία του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά γιοτάζει πανηγυρικά τη μνήμη του Αγίου Παϊσίου του Αγ...
-
ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΤΗΣ Μ.ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ Παρασκευή 11 Απριλίου 2025: ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ 20.00- 23.00 μ.μ: Βραδινή ακολουθία για την εορτή της εγέρσεως του Λαζά...

























