Τρίτη 30 Απριλίου 2024

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ Μ.ΕΒΔΟΜΑΔΑ-ΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΊΟΥ

 


Μ. Δευτέρα 29 Απριλίου 2024: Ιωσήφ Παγκάλου
20.00-21.30 μ.μ: Ακολουθία του Νυμφίου
Μ. Τρίτη 30 Απριλίου 2024: Των δέκα Παρθένων
20.00-21.30 μ.μ: Ακολουθία του Νυμφίου
ΜΑΪΟΣ
Μ. Τετάρτη 1 Μαϊου 2024: Της αλειψάσης τον Κύριον πόρνης γυναικός
16.00-18.00 μ.μ: Ακολουθία του Ευχελαίου
20.00-21.30 μ.μ: Ακολουθία του Νιπτήρος
Μ. Πέμπτη 2 Μαϊου 2024: Ο Μυστικός Δείπνος
8.00-10.30 π.μ: Θεία Λειτουργία του Μ.Βασιλείου
19.00-21.30 μ.μ: Ακολουθία των Παθών του Κυρίου
Μ. Παρασκευή 3 Μαϊου 2024:Τα Άγια και σωτήρια πάθη του Κυρίου
9.00-12.00 π.μ: Ακολουθία της Αποκαθήλωσης
19.00-22.00 μ.μ: Ακολουθία του Επιταφίου θρήνου.
Μ. Σάββατο 4 Μαϊου 2024: Η εις Άδου κάθοδος του Κυρίου
8.00-10.30 π.μ: Θεία Λειτουργία του Μ.Βασιλείου
23.00 μ.μ-2.00 π.μ: Όρθρος και Θεία Λειτουργία της Αναστάσεως
Κυριακή 5 Μάϊου 2024: Ανάστασις του Σωτήρος Χριστού
20.00-21.30 μ.μ: Εσπερινός της Αγάπης και του Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Γεώργιο του Βράχου
Δευτέρα 6 Μάϊου 2024: Γεωργίου του Τροπαιοφόρου
8.00-11.00 π.μ: Θεία Λειτουργία στον Άγιο Γεώργιο του Βράχου
ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΘΑ ΜΕΤΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΑ ΑΠΟ ΤΟ LIVE MEDIA

Τρίτη 16 Απριλίου 2024

18/4/2024 Πέμπτη 10:00 Θεόδωρος Ζιάκας "Μηδενισμός η ασθένεια της εποχής μας"

 


18/4/2024 Πέμπτη 10:00 Θεόδωρος Ζιάκας "Μηδενισμός η ασθένεια της εποχής μας"


Στο σπιτάκι του Ραγκαβά

19 Απριλίου 2024 20:00 Η Νεκταρία Καραντζή και οι "Ψάλτριες" ψάλλουν τον Ακάθιστο Ύμνο στο ναό μας!

 


19 Απριλίου 2024 20:00 Η Νεκταρία Καραντζή και οι "Ψάλτριες" ψάλλουν τον Ακάθιστο Ύμνο στο ναό μας!

21 Απριλίου 12:30 Θανάσης Αντωνόπουλος-Γιώργος Καρπούζας Γνωριμία με την κοινότητα μιας άλλης Χριστιανικής Παράδοσης

 


21 Απριλίου 12:30 Θανάσης Αντωνόπουλος-Γιώργος Καρπούζας Γνωριμία με την κοινότητα μιας άλλης Χριστιανικής Παράδοσης

2 Ιουνιου 2024 12:30 Ντένια Αθανασοπούλου- Διονύσης Σκλήρης-Σωτηρης Μητραλεξης : Κόλαση και Παράδεισος : Παρουσίαση βιβλίου

 


2 Ιουνίου 12:30 Ντένια Αθανασοπούλου- Διονύσης Σκλήρης-Σωτηρης Μητραλεξης : Κόλαση και Παράδεισος : Παρουσίαση βιβλίου

Δευτέρα 8 Απριλίου 2024

Δευτέρα 15 Απριλίου Παρουσίαση 12ου τεύχους του περιοδικου ΄Ανθρωπος'

 

Δευτέρα 15/4, 7 μ.μ.. Παρουσίαση του 12ου τεύχους του περιοδικού «Άνθρωπος».

 Θα μιλήσουν οι: Μιχάλης Πάγκαλος, Μιχαήλ Καλαβρός


Στο σπιτάκι του Ραγκαβά


Δημιουργία λίστας επαφών του email της ενορίας

 Παρακαλούμε όλους και όλες, ο καθένας και η καθεμία χωριστά, να αποστείλετε ένα email από τo δικό σας προσωπικό λογαριασμό, στο agiosnikolaosragkava@gmail.com

ώστε η ενορία να μπορεί με τη διαμόρφωση μιας λίστας επαφών να επικοινωνήσει μαζί σας με έναν πιο επίσημο τρόπο.

Μέχρι στιγμής ανταποκρίθηκαν 226 άτομα.

Το email αποτελεί προσωπικό δεδομένο και θα ακολουθηθεί αυστηρή πολιτική απορρήτου.

Σας ευχαριστούμε

24 Απριλίου συναυλία με την Καίτη Κουλλιά

 


11 Απριλιου 2024 20:00 - 21:30 ομιλια Στελιος Παπαλεξανδροπουλος

 Ο Χριστιανισμός και οι άλλες θρησκείες


Στο σπιτάκι του Ραγκαβά

Κυριακή 7 Απριλίου 2024

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 Διεύθυνση


ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΡΑΓΚΑΒΑ

Τριπόδων & Πρυτανείου 1
10556 Πλάκα
Ἀθήνα

Ὑπεύθυνος ἐπικοινωνίας

Πατήρ Αλέξανδρος Καριώτογλου
Τηλ. 210 3228193
Κιν.  693 2462.668
email : agiosnikolaosragkava@gmail.com

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΓΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΣΤΟΥΣ ΧΑΡΤΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 











ΤΑ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΑ

 Ἐκκλησίαι ἐπάνω εἰς τὴν Ἀκρόπολιν, ἐκκλησίαι χωμέναι μέσα εἰς τοὺς βράχους της, ἐκκλησίαι γύρω της … τὰ παλαιὰ ἐρείπια τῶν Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα κἄποιος Ἅγιος τὰ τιμᾷ, κἄποιο στοιχειὸ τὰ προσέχει καὶ κἄποια γρῃὰ τὰ ἐνθυμεῖται… (Δ. Καμπούρογλου, Αἱ Παλαιαὶ Ἀθῆναι).


Βαδίζοντας στὰ δρομάκια γύρω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τοῦ Ραγκαβᾶ, μπορεῖ κανεὶς νὰ σταματήσῃ καὶ νὰ προσκυνήσῃ  στὰ ἀρχαῖα, βυζαντινὰ ἢ καὶ νεώτερα, πάντως ὡραιότατα καὶ μοναδικὰ παρεκκλήσια, μὲ τὰ ὁποῖα οἱ αἰῶνες ἔχουν προικοδοτήσει τὴν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νικολάου.
.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ θεολόγος


Ὁ ναὸς βρίσκεται στοὺς βόρειους πρόποδες τῆς Ἀκρόπολης, λίγα μέτρα κάτω ἀπὸ τὴν Ἐξαρχία τοῦ Παναγίου Τάφου, στὴ συμβολὴ τῶν ὁδῶν Ἐρεχθέως καὶ Ἐρωτοκρίτου στὴν Πλάκα.

Τὸ κτίσμα εἶναι τοῦ 11ου αἰώνα, ἀνήκει στοὺς δικιόνιους σταυροειδεῖς ἐγγεγραμμένους ναοὺς καὶ ἐπιστέφεται ἀπὸ ἕναν ἰδιαιτέρως κομψὸ ἀθηναϊκὸ ὀκτάπλευρο τροῦλο. Σημαντικὸ εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι στὸ ἐσωτερικό του διασώζει τμήματα τοῦ βυζαντινοῦ τοιχογραφικοῦ του διακόσμου τῶν ἀρχῶν τοῦ 13ου αἰ.

Πανηγυρίζει στὶς 8 Μαΐου καὶ στὶς 26 Σεπτεμβρίου.

Ἅγιος Δημήτριος Πλάκας

Βρίσκεται στὴν ὁδὸ Επιμενίδου, κοντὰ στὸ μνημεῖο τοῦ Λυσικράτους. Παλαιότερα ὁ ναὸς ἦταν γνωστὸς μὲ τὸ ὄνομα «Ἅγιος Δημήτριος τὸ Παρακκλήσι».

Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, ἡ ἐκκλησία κτίστηκε γύρω στὰ 1600. Ἐντοιχισμένη πλάκα, δίπλα στὴν εἴσοδο τῆς ἐκκλησίας, ἀναφέρει τὴν ἀνεξακρίβωτη παράδοση πὼς ἐδὼ διακόνησε ὁ Ἀθανάσιος Διάκος. Στὸν κῆπο τοῦ Παρεκκλησίου, ποὺ βρίσκεται στὰ νότια, βρέθηκε μία πλάκα τοῦ 1724 μὲ ἀνάγλυφη παράσταση κουκουβάγιας (γλαύκας), με σταυρὸ στὸ κεφάλι της, καὶ στὶς τέσσερις γωνίες τὰ γράμματα ΙΣ-ΧΣ-ΝΙ-ΚΑ καὶ ΑΨΚΔ (1724) ... «τῇ συνδρομῇ Μιχαὴλ Φωκᾶ, Ἀγγέλου Μπενιζέλου, Δημητρίου Καβαθᾶ». Πρόκειται γιὰ ἐπιφανεῖς Ἀθηναίους, ποὺ μᾶλλον ἀνακαίνισαν τὴν ἐκκλησία.

Ἅγιος Γεώργιος τοῦ Βράχου


Βρίσκεται στὴ βορειοανατολικὴ πλευρὰ τοῦ ἱεροῦ Βράχου της Ακρόπολης, ἐξ οὗ καὶ τὸ ὄνομα «Ἅγιος Γεώργιος τοῦ Βράχου», στὴ συμβολὴ τῶν ὁδῶν Στράτωνος καὶ Θρασύλλου, στὰ Ἀναφιώτικα.

Εἶναι μονόκλιτη βασιλική, μὲ δίρριχτη νεότερη κεραμοσκεπὴ ἐξωτερικά. Στὸ ἐσωτερικό, ἡ θολωτὴ ὀροφὴ στηρίζεται σὲ τυφλὰ τόξα. Ἐξ αἰτίας τῆς διαμόρφωσης τοῦ ἐδάφους, ἔχει βορειοανατολικὸ προσανατολισμό. Ἐπάνω ἀπὸ τὴν κυρία εἴσοδο, ποὺ βρίσκεται νότια, ὑπάρχει ἀνάγλυφο ἐπιστύλιο μὲ σταυροὺς καὶ ρόδακες.


Στὰ ἐπαναστατικὰ χρόνια ἔπαθε μεγάλες φθορές, ἀργότερα ὅμως, γύρω στὰ 1850, τήν ἀναστήλωσαν οἱ Ἀναφιώτες ποὺ ἐγκαταστάθηκαν στὴ γειτονιά, χρησιμοποιώντας καὶ ἀρχαῖα μάρμαρα ποὺ ὑπῆρχαν στὴν περιοχή, καὶ τὰ ὁποῖα μπορεῖ κανεὶς νὰ διακρίνῃ σήμερα. Οἱ τοιχογραφίες εἶναι λαϊκῆς τέχνης τοῦ 19ου αἰ.

Ἅγιοι Κωνσταντῖνος καὶ Ἑλένη, στὰ Ἀναφιώτικα



Ὁ ναὸς εἶναι κτισμένος στὴ βόρεια πλευρὰ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Βράχου στὸν ὁποῖον καὶ ἐφάπτεται (μεσοτοιχία). Τόν ἔκτισε ἡ Εὐαγγελία Γεωργ. Χάλαρη στὴ μνήμη τοῦ υἱοῦ της Κωνσταντίνου τὸ 1964.

Πρόκειται γιὰ ξυλόστεγο ναὸ χωρὶς ἀρχιτεκτονική, μονόκλιτο, μὲ δίρριχτη κεραμοσκεπή.

Οἱ ἀνακαινιστικὲς σωστικὲς ἐργασίες ὁλοκληρώθηκαν τὸν Μάιο τοῦ 2013.

Ἅγιος Συμεών, στὰ Ἀναφιώτικα


Βρίσκεται κοντὰ στὴ βόρεια πλευρὰ τοῦ βράχου τῆς Ἀκρόπολης, στὴ δυτικὴ πλευρὰ τῶν Ἀναφιώτικων.

Κτίστηκε τὸν 17ο αἰώνα ὡς μονόκλιτη βασιλικὴ μὲ τροῦλο, ἀλλὰ τὸ 1847 ξαναχτίστηκε ἀπὸ κατοίκους τῆς Ἀνάφης, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταστάθηκαν στὴν περιοχὴ καὶ ἀνέλαβαν τὴ συντήρηση τοῦ ναοῦ. Στὴν ἐκκλησία, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἄλλα ἀφιερώματα, τοποθέτησαν καὶ ἕνα ἀντίγραφο τῆς θαυματουργῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας τῆς Καλαμιώτισσας τοῦ νησιοῦ τους.

Γιορτάζει δύο φορὲς τὸ χρόνο. Στὶς 3 Φεβρουαρίου, ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Συμεὼν τοῦ Θεοδόχου, καὶ στὶς 8 Σεπτεμβρίου, ἑορτὴ τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου,κατὰ τὴν ὁποία τιμᾶται ἡ Παναγία ἡ Καλαμιώτισσα.

Ζωοδόχος Πηγή, στὸ Ἀσκληπιεῖο Ἀκροπόλεως



Τὸ Ἀσκληπιεῖο τῆς Ἀθήνας, ὅπως καὶ ὅλα τὰ ἱερὰ τῆς Ἑλλάδος στὰ ὁποῖα λατρευόταν ὁ Ἀσκληπιός, ἦταν στὴν πραγματικότητα θεραπευτήριο. Ὁ Ἀσκληπιός, γιὸς τοῦ Ἀπόλλωνα, ἔμαθε τὴν ἱατρικὴ τέχνη ἀπὸ τὸν Κένταυρο Χείρωνα καὶ θεράπευε τοὺς ἀνθρώπους μὲ φάρμακα, μὲ χειρουργικὲς τομὲς ἢ ἀκόμα καὶ μὲ συμβουλὲς ποὺ ἔδινε στοὺς ἀσθενεῖς στὸν ὕπνο τους.
Ἡ πηγὴ ποὺ βρίσκεται στὴ σπηλιὰ τοῦ βράχου, ἡ Κρήνη τοῦ Ἀσκληπιείου, ἀποτέλεσε ἀσφαλῶς τὸ αἴτιο τῆς ἐπιλογῆς αὐτῆς τῆς συγκεκριμένης θέσης γιὰ τὴν ἵδρυση τοῦ τεμένους, ἐπειδὴ τὸ καθαρὸ νερὸ ἦταν ἀπαραίτητο γιὰ τοὺς καθαρμοὺς τῶν ἀσθενῶν στὰ Ἀσκληπιεῖα. Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, στὴν πηγὴ αὐτὴ ὁ γιὸς τοῦ Ποσειδώνα Ἀλιρρόθιος ντρόπιασε τὴν κόρη τοῦ Ἄρη Ἀλκίππη, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ Ἄρης νὰ τόν σκοτώσῃ καὶ νὰ ὁδηγηθῇ σὲ δίκη ἀπὸ τοὺς Ὀλύμπιους θεοὺς στὸν Ἄρειο Πάγο.

Μετὰ τὸ τέλος τῆς ἀρχαιότητας, κατὰ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰώνες, τὸ Ἀσκληπιεῖο παύει νὰ λειτουργῇ, ἐνῶ τὴ θέση του ἔχει καταλάβει μία τρίκλιτη παλαιοχριστιανικὴ βασιλική, χτισμένη κυρίως μὲ τὸ οἰκοδομικὸ ὑλικὸ ποὺ προερχόταν ἀπὸ τὸ συγκρότημα τῶν κτιρίων τοῦ Ἀσκληπιείου, ἀφιερωμένη ἴσως στοὺς Ἁγίους Ἀναργύρους, τοὺς θεράποντες ἁγίους τοῦ Χριστιανισμοῦ. Τὸ νερὸ τῆς πηγῆς χρησιμοποιήθηκε ὡς ἁγίασμα. Ἡ ἱερότητα τῆς πηγῆς μεταδόθηκε σὲ ὅλη τὴ σπηλιά, ἡ ὁποία, ὡς μικρὴ ἐκκλησία ἀφιερωμένη πλέον στὴ Ζωοδόχο Πηγή, λειτουργεῖται ὡς τὶς μέρες μας. Ἡ μεγάλη τρίκλιτη βασιλικὴ εἶναι ἄγνωστο πότε καὶ γιατί καταστράφηκε.

Τὸ παρεκκλήσι τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς εἶναι προσβάσιμο στοὺς πιστοὺς καὶ λειτουργεῖ τρεὶς φορὲς τὸ χρόνο. Τὴν Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου, ἑορτὴ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, καὶ τὴν 1η Ἰουλίου καὶ 1η Νοεμβρίου, ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων.

Κοίμησις τῆς Θεοτόκου Σπηλαιωτίσσης




Πρόκειται γιὰ μικρὸ σπήλαιο στὴ νότια κλιτὺ τῆς Ἀκρόπολης, στὸ Μνημεῖο τοῦ Θρασύλλου.

Στὴν εἴσοδο αὐτοῦ τοῦ σπηλαίου (σὲ ὕψος 30 μ. πάνω ἀπὸ τὴν ὀρχήστρα τοῦ Διονυσακοῦ Θεάτρου) κατασκεύασε ὁ Θράσυλλος τὸ 320/319 π.Χ. χορηγικὸ μνημεῖο. Στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ σπηλαίου ὑπῆρχε, ὅπως ἀναφέρει ὁ Παυσανίας, ἀνάγλυφο σύμπλεγμα τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ τῆς Ἀρτέμιδος ποὺ σφάζουν τὰ παιδιὰ τῆς Νιόβης.

Μὲ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστιανισμοῦ, τὸ σπήλαιο μετατράπηκε σὲ ἰδιότυπο διμερὴ ναὸ τῆς Παναγίας 
τῆς Σπηλαιώτισσας συμπεριλαμβάνοντας καὶ πολλὰ μέλη τῶν ἐσωτερικῶν θυρωμάτων τοῦ μνημείου. 
Σὲ αὐτὴ τὴ φάση ἀνήκει ἡ σαρκοφάγος ποὺ βρέθηκε στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ σπηλαίου, ἡ μικρὴ σκάλα ποὺ ὁδηγεῖ σὲ δῶμα, καθὼς καὶ τμήματα τοιχογραφιῶν ποὺ διατηροῦνται στοὺς τοίχους.

Ἡ ἐκκλησία ἑορτάζει τὴν 15η Αὐγούστου, Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Πρὸς τὸ παρόν, ὅμως, λόγω ἐργασιῶν ποὺ ἐκτελοῦνται στὸ χῶρο, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ πρόσβαση, καὶ ὁ ναὸς παραμένει κλειστός.


Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

 


Ὁ ἅγιος Νικόλαος γεννήθηκε στὰ τέλη τοῦ 3ου αἰώνα στὰ Πάταρα, μία πόλη κτισμένη κοντά στις ἐκβολὲς τοῦ Ποταμοῦ Ξάνθου, ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς, τὸν Ἐπιφάνιο καὶ τὴ Νόννα, γνωστοὺς γιὰ τὴν εὐγένεια τῆς καταγωγῆς τους σὲ ὅλη τὴ Λυκία, νοτιοδυτικὴ ἐπαρχία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.

Ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἦταν ἐξαιρετικὰ προσεκτικὸς στὶς συναναστροφές του καὶ ὁ βίος του ἦταν ἀκριβὴς καὶ ἐνάρετος, τὸ δὲ ἦθος του, σταθερὸ καὶ γεροντικό. Μὲ τὴ γνώμη, λοιπόν, τοῦ θείου του, ἀδελφοῦ τοῦ πατέρα του, ποὺ ὀνομαζόταν κι αὐτὸς Νικόλαος καὶ ἦταν ἀρχιερέας τῆς ἐπαρχίας τῶν Μύρων (πρωτεύουσα τῆς Λυκίας καὶ ἕδρα ἀρχιεπισκοπῆς), ἐκάρη μοναχὸς καὶ χειροτονήθηκε πρεσβύτερος σὲ ἡλικία μόλις 19 ἐτῶν. Ὁ ἀρχιερέας τῶν Μυρέων, βλέποντας τὴν ἐνάρετη ψυχὴ τοῦ νέου, εἶπε τὰ ἀκόλουθα προφητικὰ λόγια: «Αὐτὸς θὰ γίνῃ εὐεργετικὴ παρηγοριὰ τῶν πενθούντων, θὰ ποιμάνῃ ψυχὲς θεάρεστα, θὰ ἀνακαλέσῃ πλανημένους στὸν ὀρθὸ δρόμο της πίστεως καὶ θὰ ἀποδειχθῇ γιὰ ὅλους σωτήρας στοὺς κινδύνους».

Ὡς ἱερέας, καὶ ἀργότερα ὡς ἀρχιεπίσκοπος, ὁ Νικόλαος ἀγωνιζόταν μὲ ἀγρυπνίες καὶ προσευχὲς νὰ διατηρήσῃ καθαρὴ καὶ ἀμόλυντη τὴν ἱερωσύνη του καὶ ἐκοπίαζε νὰ μιμηθῇ μὲ τοὺς ἀγῶνες του τοὺς ἀγγέλους. Ἦταν παρθένος καὶ κατὰ τὴν ψυχὴ καὶ κατὰ τὸ σῶμα, δίκαιος, μετριόφρων, πρᾶος, ξένος πρὸς κάθε κενοδοξία, φιλάνθρωπος, καὶ πολλοὺς εἶχε ἀπαλλάξει ἀπὸ διάφορες βιοτικὲς συμφορές. Δὲν ἄνοιγε ποτὲ τὰ χέρια του γιὰ νὰ πάρῃ χρήματα, ἐνῶ ἀντίθετα, τά εἶχε ἀνοικτὰ γιὰ ὅποιον εἶχε ἀνάγκη, ἐφαρμόζοντας τὸ ρητὸ τῆς ἁγίας Γραφῆς: «πλοῦτος ἐὰν ρέῃ, μὴ προστίθεσθε καρδίαν» (Ψαλ. ξα΄11) καὶ «ἐλεημοσύναι καὶ πίστεις μὴ ἐκλιπέτωσάν σε, καὶ μὴ ἀπόσχῃ εὖ ποιεῖν ἐνδεῆ» (Παρ. γ΄27). Καὶ ὅταν οἱ γονεῖς του ἔφυγαν ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμο, ἀφήνοντάς τον μοναδικὸ κληρονόμο τους, δὲν ἔστρεψε ἀμέσως τὴν προσοχή του στὴν περιουσία τῶν γονέων του, ὅπως θὰ ἔκανε κάθε φιλοχρήματος, ἀλλὰ ἀπαγόρευσε στὸν ἑαυτό του κάθε κοσμικὴ ἐπιθυμία καὶ φρόντιζε νὰ συνεχίζῃ τὴν ἀσκητική του ζωὴ ἀκριβῶς ὅπως τήν ξεκίνησε.

Φρόντιζε γιὰ τὸν λαὸ περισσότερο ἀπ’ ὅσο οἱ ἄλλοι γιὰ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό τους, μὲ θλίψη γιὰ τὶς πτώσεις τῶν λογικῶν του προβάτων καὶ μὲ ανησυχία γιὰ ὅσους ἔστεκαν ὀρθοί· καὶ καθὼς μοναδικὴ εὐτυχία γι’ αὐτὸν ἦταν ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν, τὰ ἔργα καὶ οἱ λόγοι του καὶ γενικῶς ὅλη ἡ ζωή του ἦταν ἀφιερωμένα στὸν σκοπὸ αὐτό. Οἱ νύκτες τόν εὕρισκαν νὰ προσεύχεται, διότι ἡ «μέριμνα τῶν ἐκκλησιῶν» (Β΄ Κορ. ια΄18), ποὺ εἶχε καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, δὲν τοῦ ἐπέτρεπε νὰ ἀναπαύεται.

Καὶ λάμβανε εἰδικὴ μέριμνα στὸ νὰ ἀποκρύπτῃ ἀπὸ τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων τὶς πολλὲς ἀγαθοεργίες του, ἀγωνιζόμενος νὰ ἀποφεύγῃ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ τὸν κίνδυνο τῆς κενοδοξίας καὶ ἀποβλέποντας μόνο στὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ στὴν ὑπακοὴ στὶς ἐντολές Του.

Ἐκοιμήθη πλήρης ἡμερῶν, μετὰ ἀπὸ σύντομη ἀσθένεια, τὴν 6η Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 330. Τὸ τίμιο σῶμα του ἐνταφιάστηκε ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους καὶ ὅλο τὸν κλῆρο μὲ λαμπρὲς τιμὲς στὸν ναὸ τῶν Μύρων, ὅπου ὑπάρχει μέχρι σήμερα ὁ τάφος του, καὶ γιὰ πολλὰ χρόνια ἀνέβλυζε μύρο θεραπευτικὸ τῶν ψυχικῶν καὶ σωματικῶν ἀσθενειῶν.
—–––
Πηγές:

Συμεὼν τοῦ Μεταφραστοῦ, Βίος καὶ πολιτεία καὶ μερικὴ θαυμάτων διήγησις τοῦ ἐν θαύμασι
περιωνύμου Νικολάου, Ἀρχιεπισκόπου Μύρων τῆς Λυκίων Ἐπαρχίας, P.G. 116, 317-356.
Λαγγῆ Ματθαίου, Ὁ Μέγας Συναξαριστὴς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Ἀθῆναι 19935 , τομ. ΙΒ΄, σσ 207-229.

Ἱεροῦ Κελλίου Ἁγ. Νικολάου Μπουραζέρη, Ὁ Μυροβλύτης Ἀρχιεπίσκοπος τῶν Μύρων Ἅγιος Νικόλαος ὁ Θαυματουργός, ἐκδ. Κάλαμος, 19992.

2. Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ


 

Τὸ Ἱστορικὸ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ

Ὁ βυζαντινὸς αὐτοκρατορικὸς ναὸς τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ραγκαβᾶ βρίσκεται βορειοανατολικὰ τῆς Ἀκρόπολης, μεταξὺ τῶν ὁδῶν Πρυτανείου καὶ Ἐπιχάρμου, στὸ Ριζόκαστρο (σημερινὰ Ἀναφιώτικα), κοντὰ στὸ μνημεῖο τοῦ Λυσικράτη. Εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς ὡραιότερες καὶ πιὸ ἀγαπητὲς ἱστορικὲς ἐκκλησίες τῆς Πλάκας.

Σύμφωνα μὲ ἱστορικὲς πηγές, τὸ ὄνομα Ραγκαβᾶς ἀνήκει σὲ σημαντικὴ οἰκογένεια τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ τῆς Ἀθήνας, τῆς ὁποίας τὸ γνωστότερο μέλος ἦταν ὁ αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου Μιχαὴλ Α΄ ὁ Ραγκαβέ (811-813).

Ἡ ἐκκλησία χτίστηκε ἀρχικὰ τὸν 9ο αἰώνα, ἀπὸ τὸν Θεοφύλακτο, γιὸ καὶ συναυτοκράτορα τοῦ Μιχαὴλ Α΄, μὲ ὑποδομὴ ἀρχαίου ναοῦ (ἕνα κιονόκρανο ἰωνικοῦ ρυθμοῦ εἶναι ἐντοιχισμένο στὴ βορειοανατολικὴ πλευρὰ τοῦ ναοῦ, καθὼς καὶ ἡ Ἁγία Τράπεζα στηρίζεται σὲ ἕνα κομμένο καὶ ἀνεστραμμένο κιονόκρανο ἐξελιγμένου κορινθιακοῦ τύπου) καὶ ἀφοῦ καταστράφηκε ἀπὸ ἄγνωστη αἰτία, ξαναχτίστηκε διακόσια χρόνια μετά, κατὰ τὴν ἐποχὴ ἀκμῆς τῆς Ἀθήνας.

Ὁ ναὸς ἔπαιξε σημαντικὸ ρόλο στὴ μεσαιωνικὴ Ἀθήνα. Ἀρχικὰ ἦταν ἰδιωτικός, ἀλλὰ τελικὰ ἔγινε καὶ παραμένει ἕως σήμερα ἐνοριακός.

Οἱ εἰδικοὶ χρονολογοῦν τὸ ὑπάρχον κτίριο στὸν 11ο αἰώνα (1040-1050) λόγω τῶν στυλιστικῶν χαρακτηριστικῶν ποὺ εἶναι παρόμοια μὲ ἐκεῖνα πολυάριθμων ἐκκλησιῶν τῆς περιόδου αὐτῆς.

Μετὰ τὸν 11ο αἰώνα ὑπέστη σημαντικὲς ἀλλαγὲς καὶ προσθῆκες. Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα βυζαντινὰ μνημεῖα τῆς πόλης.

Ὁ ναὸς ἀπέκτησε τὴ σημερινή του μορφὴ μετὰ τὶς ἐργασίες συντήρισής του τὸ 1979-1980, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν ὁποίων ἀπεκαλύφθησαν ἀρκετὰ πρωτότυπα στοιχεῖα, ὅπως ὁ τροῦλος, ἡ ὀροφὴ καὶ ἡ βόρεια πλευρά. ὁ ναὸς τοῦ Ἁγίου Νικολάου εἶναι τετρακιόνιος σταυροειδὴς ἐγγεγραμμένος μὲ τροῦλο.

Στὴν ἐξωτερικὴ βορειοανατολικὴ πλευρὰ εἶναι ὁρατὴ ἡ μεσοβυζαντινὴ διαρρύθμιση τῶν προσόψεων καὶ τῶν περιθωρίων. Οἱ μεγάλες κάθετες πλάκες εἶναι τοποθετημένες παράλληλα στὸ κάτω μέρος τοῦ τοίχου, ἀλλὰ χωρὶς νὰ σχηματίζουν σταυρό (βλέπε ἐξωτερικὸ ναοῦ κάτω ἀπὸ τὸ πρῶτο διπλὸ παράθυρο - ἀνατολικά).

Ἡ τοιχοποιία ἀκολουθεῖ τὸν πλινθοπερίκλειστο τύπο, δηλαδὴ ἔχουν χρησιμοποιηθῆ λαξευμένες πέτρες μὲ τέσσερεις πλευρές, περιστοιχισμένες ἀπὸ τούβλα. Ἡ τεχνοτροπία αὐτὴ διακρίνεται στὸ ἱερὸ τῆς ἐκκλησίας. Ὑπάρχουν μερικὲς διακοσμητικὲς κουφικὲς διατάξεις τούβλων καὶ ἔχουν, ἐπίσης, χρησιμοποιηθῆ πολυάριθμα ἀρχαῖα ἀρχιτεκτονικὰ ὑλικά, γεγονὸς ποὺ ἀποτελοῦσε συχνὸ φαινόμενο τοῦ 11ου αἰώνα.

Ἕνα ἰδιαίτερο διακοσμητικὸ στοιχεῖο εἶναι οἱ ὀδοντωτὲς ταινίες (ἁπλές, διπλὲς καὶ τριπλές), οἱ ὁποῖες περιτρέχουν τὸ ἐξωτερικὸ τοῦ ναοῦ.
Ὁ τροῦλος εἶναι μικρὸς ὀκταγωνικὸς καὶ ἀνήκει στὸν ἀθηναϊκὸ τύπο ποὺ εἶναι χαρακτηριστικὸς τῆς περιόδου ἐκείνης.
Τὸ Παρεκκλήσι τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς

Γιὰ ἐνοριακοὺς λόγους τὸ 1838 ἔγινε ἐπέκταση τοῦ ναοῦ μὲ τὴν προσθήκη τοῦ παρεκκλησίου τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς.

Εἶναι μονόκλιτο καμαροσκέπαστο. Ἡ ἐσωτερικὴ ἐπένδυση τῆς κεραμοσκεποῦς ὀροφῆς εἶναι κατασκευασμένη μὲ ξυλοθετήματα. Οἱ τοιχογραφίες τοῦ ναοῦ εἶναι τῆς ἰδίας περιόδου.
Ἀργότερα ὁ ναὸς ἐπεκτάθηκε πρὸς τὰ δυτικὰ μὲ τὴν προσθήκη τοῦ νάρθηκα καὶ τοῦ κωδωνοστασίου, ἐνῶ οἱ ἀψίδες στὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ πῆραν τὴ μορφὴ ἑνοποιημένου ἀντερείσματος (ἀντιστηρίγματος).

Ἡ ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ

Παρὰ τὴ μακρόχρονη ἱστορία του, ὁ ναὸς ἔχει λίγες ἁγιογραφίες, νεότερες καὶ κρητικῆς ἐπίδρασης.
Φαίνεται ὅτι στὸν παλιὸ ναὸ τοῦ 11ου αἰώνα δὲν ὑπῆρχαν τοιχογραφίες οὔτε ψηφιδωτὰ ποὺ νὰ ἔγιναν μαζὶ μὲ αὐτόν, ὅπως συμβαίνει καὶ σὲ ἄλλους ναοὺς τῆς ἴδιας περιόδου, ἐκτὸς ἴσως ἀπὸ δύο ἡμικυκλικὲς κορνίζες στὶ Ἱερὸ Βῆμα, ποὺ ξεκινοῦν ἀπὸ τὰ δύο κιονόκρανα καὶ καταλήγουν στὴν κόγχη τῆς Πλατυτέρας, καὶ οἱ ὁποῖες μπορεῖ νὰ εἶναι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης.

Σκεπασμένες ἁγιογραφίες δὲν ὑπάρχουν, σύμφωνα μὲ ἔρευνα ποὺ ἔγινε. Ὑπάρχουν ὅμως φορητὲς εἰκόνες, ποὺ εἶναι ἀφιερώσεις πιστῶν καὶ κοσμοῦν τὸ τέμπλο καὶ τὰ προσκυνητάρια.

Στὸ παρεκκλήσι τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, ψηλὰ στὸ τέμπλο, ὑπάρχουν οἱ μικρές, ἐλαφρὰ ἡμικυκλικὲς εἰκόνες ρωσικῆς κατασκευῆς, πιθανότατα φερμένες κατὰ τὸν 19ο αἰώνα ἀπὸ τὴ Ρωσία.

Ἐντύπωση προκαλοῦν καὶ οἱ δύο βυζαντινὲς εἰκόνες, τοῦ Ἁγίου Νικολάου, μὲ χρυσὸ φόντο καὶ πολλὲς παραστάσεις γύρω ἀπὸ τὸν Ἅγιο, καὶ τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Ἀποτελοῦν κειμήλια τοῦ ναοῦ καὶ φυλάσσονται.

Ἡ ἱστορικὴ Καμπάνα

Κατὰ τὴν περίοδο τοῦ Ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ ἡ χρήση καμπανῶν ἀπαγορευόταν μὲ διάταγμα (τσαλί).

Στὶς 24 Μαΐου 1833, ὅταν τὰ ὀθωμανικὰ στρατεύματα παρέδωσαν τὸ φρούριο τῆς Ἀκρόπολης,
ταυτόχρονα μὲ τὴν ἀνύψωση τῆς ἑλληνικῆς σημαίας χτύπησε καὶ ἡ καμπάνα αὐτή, ποὺ βρισκόταν σὲ κρύπτη καὶ σήμερα μποροῦμε νὰ δοῦμε στὸν πρόναο τῆς ἐκκλησίας. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους καταργήθηκαν τὰ ξύλινα σήμαντρα, καὶ ἡ ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Νικολάου ἦταν ἡ πρώτη, στὴν ὁποία ἐπετράπη νὰ χρησιμοποιήσῃ καμπάνα. Στὶς 13 Δεκεμβρίου 1834 ἡ κυβέρνηση μεταφέρθηκε ἀπὸ τὸ Ναύπλιο στὴν Ἀθήνα καὶ τὴν ἴδια μέρα ἐνθρονίστηκε ὁ Ὄθωνας, ὁπότε χτύπησε καὶ πάλι ἡ καμπάνα αὐτή.

Ἡ καμπάνα εἶναι κατασκευασμένη στὴν Κινέτα τῆς Ἰταλίας καί, ὅπως γράφει στὰ λατινικά, εἶναι «ἔργο Ἀλεξάνδρου καὶ ἀδελφοῦ, τῆς πόλης Κινέτα». Ἔχει ἀνάγλυφο τὸν Ἐσταυρωμένο, τὸν Ἀπόστολο Παῦλο μὲ τὴ μάχαιρα (τοῦ Πνεύματος) καὶ τὴ Θεοτόκο Βρεφοκρατούσα, μὲ κρίνο στὸ χέρι.

Ἡ καμπάνα ἦταν ἐπίσης ἡ πρώτη ποὺ σήμανε τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἀθήνας ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς στὶς 12 Ὀκτωβρίου 1944 καὶ κατὰ τὴ στιγμὴ τῆς ἔπαρσης τῆς ἐλληνικῆς σημαίας στὴν Ἀκρόπολη.

Κάθε χρόνο, στὶς 25 Μαρτίου, τελεῖται Δοξολογία στὸν ναό, καὶ στὸ τέλος χτυποῦν τὴν καμπάνα ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι, γιὰ νὰ ζωντανέψουν μὲ χαρὰ τὶς ’μέρες ἐκεῖνες τῆς ἀπελευθέρωσης ὅπου ἡ ἴδια καμπάνα, μὲ τοὺς ἴδιους ἀναλλοίωτους ἥχους, σκόρπισε τὸ μήνυμα τῆς ἀνάστασης τοῦ Γένους ἔπειτα ἀπὸ 400 χρόνια δουλείας.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΑΠΡΙΛΙΟΣ-ΜΑΙΟΣ

 Κυριακή 7 Απριλίου 2024: Γ΄Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως)

8.00-11.00: Θεία Λειτουργία
12.00-13.30: Ομιλία: π. Νικόλαος Λουδοβίκος: Μπορούμε να ξεπεράσουμε τον Προτεσταντισμό;
Τετάρτη 10 Απριλίου 2024:
20.00-21.30: Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία στον άγιο Γεώργιο του Βράχου
Πέμπτη 11 Απριλίου 2024: Θρησκειολογικός Κύκλος:
20.00-21.30: Στέλιος Παπαλεξανδρόπουλος: «Ο Χριστιανισμός και οι άλλες θρησκείες».
Παρασκευή 12 Απριλίου 2024:
20.00-21.30: Δ΄ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ
Κυριακή 14 Απριλίου 2024: Δ΄Νηστειών (Ιωάννου της Κλίμακος)
8.00-11.00: Θεία Λειτουργία
12.00-13.30: Ομιλία: Δημήτρης Μόσχος: Χριστιανική κοινωνία, ουτοπικό όραμα ή εφιάλτης; (Σχόλιο στην Πενθέκτη Οικουμ.Σύνοδο)
Τετάρτη 17 Απριλίου 2024:
20.00-21.30: Ο Μέγας Κανών στον άγιο Γεώργιο του Βράχου
Πέμπτη 18 Απριλίου 2024: Φιλοσοφικός κύκλος
19.00-20.30 μ.μ: Θεόδωρος Ζιάκας: «Μηδενισμός, η ασθένεια της εποχής μας». (Σπιτάκι Ραγκαβά)
Παρασκευή 19 Απριλίου 2024:
20.00-22.00: Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ
(Στην ακολουθία του Ακαθίστου θα ψάλλει η Νεκταρία Καραντζή με τις «Ψάλτριες»)
Κυριακή 21 Απριλίου 2024: Ε΄Νηστειών (Μαρίας της Αιγυπτίας)
8.00-11.00: Θεία Λειτουργία
12.00-13.30: Ομιλία: Θανάσης Αντωνόπουλος-Γιώργος Καρπούζας: Γνωριμία με την κοινότητα μιας άλλης χριστιανικής παράδοσης.
Τετάρτη 24 Απριλίου 2024: Ελισάβετ οσίας
21.00 μ.μ : «Η προσευχή είναι ποίηση …και η ποίηση είναι προσευχή».
Μια παράσταση με την Καίτη Κουλλιά με ποιήματα και κείμενα σαν προσευχές. Η Καίτη Κουλλιά ερμηνεύει τραγούδια γνωστών Ελλήνων δημιουργών , καθώς και παραδοσιακά τραγούδια που μοιάζουν σαν ευχές. Συμμετέχει η ηθοποιός Όλγα Νικολαϊδου.
Παρασκευή 26 Απριλίου 2024:
20.00-23.00 μ.μ : Βραδινή ακολουθία για την εορτή του αγίου Λαζάρου
Κυριακή 28 Απριλίου 2024: ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
8.00-11.00: Θεία Λειτουργία
12.00-13.30: Ομιλία: : Σταμάτης Χατζησταματίου: Η Πεντηκοστή στην αφήγηση των Πράξεων των Αποστόλων
20.00-21.30 μ.μ: Ακολουθία του Νυμφίου
Μ. Δευτέρα 29 Απριλίου 2024: Ιωσήφ Παγκάλου
20.00-21.30 μ.μ: Ακολουθία του Νυμφίου
Μ. Τρίτη 30 Απριλίου 2024: Των δέκα Παρθένων
20.00-21.30 μ.μ: Ακολουθία του Νυμφίου
ΜΑΪΟΣ
Μ. Τετάρτη 1 Μαϊου 2024: Της αλειψάσης τον Κύριον πόρνης γυναικός
16.00-18.00 μ.μ: Ακολουθία του Ευχελαίου
20.00-21.30 μ.μ: Ακολουθία του Νιπτήρος
Μ. Πέμπτη 2 Μαϊου 2024: Ο Μυστικός Δείπνος
8.00-10.30 π.μ: Θεία Λειτουργία του Μ.Βασιλείου
19.00-21.30 μ.μ: Ακολουθία των Παθών του Κυρίου
Μ. Παρασκευή 3 Μαϊου 2024:Τα Άγια και σωτήρια πάθη του Κυρίου
9.00-12.00 π.μ: Ακολουθία της Αποκαθήλωσης
19.00-22.00 μ.μ: Ακολουθία του Επιταφίου θρήνου.
Μ. Σάββατο 4 Μαϊου 2024: Η εις Άδου κάθοδος του Κυρίου
8.00-10.30 π.μ: Θεία Λειτουργία του Μ.Βασιλείου
23.00 μ.μ-2.00 π.μ: Όρθρος και Θεία Λειτουργία της Αναστάσεως
Κυριακή 5 Μάϊου 2024: Ανάστασις του Σωτήρος Χριστού
19.00-20.30 μ.μ: Εσπερινός της Αγάπης και του Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Γεώργιο του Βράχου
Δευτέρα 6 Μάϊου 2024: Γεωργίου του Τροπαιοφόρου
8.00-11.00 π.μ: Θεία Λειτουργία στον Άγιο Γεώργιο του Βράχου
Κυριακή 12 Μάϊου 2024: ΤΟΥ ΘΩΜΑ
8.00-11.00 π.μ: Θεία Λειτουργία
Κυριακή 19 Μάϊου 2024: ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
8.00-11.00 π.μ: Θεία Λειτουργία
12.00-13.30: Ομιλία: Δημήτρης Μαυρόπουλος: «Εις μίαν Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν».
Δευτέρα 20 Μάϊου 2024:
19.00-20.30 μ.μ: Εσπερινός για την εορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στον Άγιο Γεώργιο του Βράχου
Τρίτη 21 Μαϊου 2024: Κωνσταντίνου και Ελένης Ισαποστόλων
8.00-11.00 π.μ: Θεία Λειτουργία στον Άγιο Γεώργιο του Βράχου
Κυριακή 26 Μάϊου 2024: ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
8.00-11.00 π.μ: Θεία Λειτουργία
12.00-13.30: Ομιλία: Δημήτρης Μόσχος : Παραδείγματα πρόσληψης κειμένων των Πράξεων στη ζωή της Αρχαίας εκκλησίας.
Τρίτη 28 Μαϊου 2024:
20.00-23.00 μ.μ: Βραδινή ακολουθία για την εορτή της Μεσοπεντηκοστής

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026

                           ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 Τετάρτη 1η Απριλίου 2026 20.00-21.30: Προηγιασμένη Θ.Λειτουργία (ακυρωνεται...